Healthcare

Gemeenten: niet korten op basis van inkomens bestuurders

"Gemeenten mogen niet korten op subsidieverstrekking indien bestuurders van organisaties topinkomens ontvangen", aldus een recente uitspraak van de Raad van State. Gemeenten gebruiken vaker de voorwaarde in hun subsidieverstrekking (bevoorschotting van te leveren zorg) aan onder meer zorginstellingen, dat de bestuurders geen hogere bezoldiging ontvangen dan de wettelijke normering.

Indien blijkt dat bestuurders een bezoldiging ontvangen hoger dan de WNT-norm (Wet normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector) kort de gemeente dat op de verstrekte gelden.

Uitspraak Raad van State

In een recente uitspraak van 4 mei 2016 (zaaknummer 201505606/1/A2) heeft de Raad van State in hoger beroep beslist, dat het college van burgemeester en wethouders van Den Haag ten onrechte heeft gekort op verstrekte gelden aan een zorginstelling.

De gemeente had uiteindelijk, voor over het jaar 2012 verstrekte gelden aan de zorginstelling, een bedrag van ruim 104.000 euro aan teveel betaalde voorschotten teruggevorderd wegens overschrijding van het bezoldigingsmaximum voor het bestuur van de zorginstelling. Zoals bepaald in de voorloper van de WNT, de Wopt (Wet openbaarmaking uit publieke middelen gefinancierde topinkomens).

Verplichting in strijd met de wet

De door de gemeente opgenomen verplichting met betrekking tot het bezoldigingsmaximum (in de Haagse kaderverordening subsidieverstrekking) is in strijd met de wet en daarom onverbindend, aldus de Raad van State. De gemeente had daarom niet tot korting op de verstrekte gelden kunnen besluiten.

Op grond van de wet kunnen slechts verplichtingen worden opgelegd die strekken tot verwezenlijking van het doel van de subsidie. In casu was het doel van de subsidie het bieden van zorg. De Raad van State oordeelt dat de verplichting met betrekking tot het bezoldigingsmaximum strekt tot het doel van inkomenspolitiek, nu ook geen onderscheid wordt gemaakt naar financieringsbron van de bezoldiging.

De verplichting ziet dan ook meer op het voorkomen van topsalarissen in plaats van een doelmatige besteding van subsidiegelden. Daarom is de verplichting met betrekking tot het bezoldigingsmaximum geen doel gebonden verplichting zoals bedoeld in de wet.

Gevolg

De Raad van State bevestigt met haar uitspraak wat eerder al bleek uit uitspraken van onder meer de rechtbank Den Bosch. Gemeenten kunnen niet (langer) beleid voeren met hun (zorg)gelden die feitelijk zien op inkomenspolitiek. Eerder aangekondigde voorgenomen kortingen bij zorginstellingen op aan hen verstrekte gelden moeten dus nader tegen het licht gehouden worden.